Kino Regis transmituje i retransmituje przedstawienia z:
Teatr Bolszoj jest międzynarodowym symbolem rosyjskiej kultury, a jego zespół baletowy należy do największych i najdoskonalszych na świecie, będąc powszechnie kojarzonym z niezwykłym przepychem realizacji scenicznych oraz przede wszystkim niezwykłym kunsztem tancerzy. Repertuar Baletu Teatru Bolszoj, zawiera zarówno arcydzieła klasyki baletowej, jak i produkcje nowoczesne. Obecny dyrektor artystyczny Yuri Burlaka szczególnie ceni dzieła XIX-wieczne, wystawiane w oparciu o oryginalne choreografie. W tym sezonie spektakle baletowe Teatru Bolszoj, za pośrednictwem CIELECRAN będą transmitowane do ponad 300 kin w 22 krajach.
Ballet de l’Opéra national de Paris, kierowany obecnie przez Brigitte Lefèvre, należy do najdoskonalszych zespołów baletowych. Bogaty i zróżnicowany repertuar teatru stanowią zarówno najwybitniejsze dzieła klasyki baletowej, jak i nowoczesne produkcje, tworzone przez światowej rangi choreografów. Corps de ballet, ze średnią wieku 25 lat, należy do najmłodszych zespołów na świecie. Ballet de l’Opéra national de Paris wystawia w sezonie blisko 180 spektakli, nie tylko w Paryżu i innych miastach Francji, ale także poza granicami kraju.
NDT powstał w 1959 roku i natychmiast stał się jednym z wiodących zespołów tanecznych w świecie. Pomimo mocnego przygotowania w zakresie baletu klasycznego, NDT jest zdecydowanie specjalizuje się w tańcu nowoczesnym. Ponadto akcentowanie roli, światła, dźwięku, kostiumów i całej dekoracji czyni NDT zdecydowanie wyróżniającym się spośród innych. Nederlands Dans Theater tworzą trzy grupy taneczne: NDT I – światowej sławy główna grupa z powodzeniem występująca na scenach całego świata. Wszyscy tancerze tego zespołu mają kwalifikacje solistyczne. NDT II – to uzupełnienie grupy I przez młody, eksperymentalny zespół tancerzy w wieku 17−22 lat. To kuźnia młodych talentów o międzynarodowej sławie. NDT III – to grupa dojrzałych tancerzy po 40-tym roku życia. Na skutek trudności finansowych zawieszona w swej dotychczasowej formie. Każda z tych grup ma swój własny repertuar stworzony podług specyficznych cech danych etapów życia i rozwoju. Wszystkie razem tworzą organizację o nazwie Nederlands Dans Theater.
Inicjatywa Royal National Theatre polegająca na transmitowaniu spektakli teatralnych odgrywanych na scenach w Wielkiej Brytanii.
Royal National Theatre (Królewski Teatr Narodowy) w Londynie, znany powszechnie jako National Theatre, jest kulturalną wizytówką Wielkiej Brytanii. Historia tej narodowej sceny Anglii sięga połowy XIX wieku, ale National Theatre w obecnym kształcie zaczął funkcjonować dopiero ponad sto lat później. W 1963 roku dał swoją pierwszą premierę – „Hamleta” Williama Shakespeare’a. W postać duńskiego królewicza wcielił się Peter O’Toole. Pierwszym dyrektorem artystycznym został Sir Laurence Olivier, znany aktor i reżyser teatralno-filmowy, określany mianem największego aktora szekspirowskiego swojej epoki. W latach 1963–75 zespół występował w budynku Old Vic Theatre, od 1976 – we własnym, nowoczesnym gmachu dysponującym trzema nietypowo skonstruowanymi scenami. Okazały budynek, będący dziś ikoną brutalizmu, wzniesiono nad Tamizą, w dzielnicy South Bank.
Jako scena narodowa National Theatre ma w swoim repertuarze przede wszystkim klasykę rodzimą (zwłaszcza dzieła Shakespeare’a), a także obcą i dramaty współczesne. Do tej pory zespół przygotował ponad 800 premier. W jednym sezonie daje ponad tysiąc przedstawień dla ponad pół miliona widzów (nie licząc tych, którzy zasiadają w salach kinowych). Obecnie na deskach brytyjskiej sceny narodowej występuje zespół liczący 150 aktorów. Od 2003 roku dyrektorem artystycznym sceny jest Nicholas Hytner
The Metropolitan Opera należy do ścisłej czołówki najlepszych teatrów świata. Jej siłą są przede wszystkim wspaniałe głosy. Od ponad stu lat nie było prawdziwie wielkiej śpiewaczki czy śpiewaka, którzy nie pragnęliby wystąpić na scenie Met (tak nazywają swój teatr nowojorczycy). Także Polacy – obecnie Aleksandra Kurzak, Piotr Beczała, Mariusz Kwiecień, a wcześniej Teresa Żylis-Gara, Małgorzata Walewska, Wiesław Ochman, Adam Didur i przede wszystkim wyjątkowo ubóstwiana przez Amerykanów Marcelina Sembrich-Kochańska – występowali i wciąż regularnie występują na deskach tego teatru.
Do dziś budzi rozbawienie fakt, że The Metropolitan Opera powstała nie z artystycznej potrzeby, a z urażonych ambicji. Otóż żona pewnego nowojorskiego milionera, gdy nie zdobyła miejsca w loży w działającej wtedy w Nowym Jorku operze, nakazała swojemu małżonkowi wybudowanie nowego teatru, aby mogła godnie prezentować się w loży honorowej. Wynajęty architekt, nie bardzo wiedząc, co właściwie projektuje, skupił się na ociekającej złotem widowni, zupełnie lekceważąc potrzeby sceny. Podczas spektakli dekoracje składować więc trzeba było bezpośrednio na ulicy, a chór, nie mając swej sali prób, ćwiczył w toalecie…
Met zainaugurowała swoją działalność w roku 1883 Faustem Charles’a Gounoda. Choć początki były trudne (pierwszy sezon zakończył się gigantycznym deficytem), teatr miał szczęście do wybitnych dyrygentów i śpiewaków, a także do przedsiębiorczych dyrektorów. Szybko stał się sceną, o występowanie na której zabiegali najwięksi, z Marią Callas na czele.
Choć poziom artystyczny Met pozostawał na najwyższym poziomie, warunki lokalowe były fatalne. Dlatego po latach postanowiono wybudować profesjonalny gmach i tam przenieść zespół. W 1966 roku otworzono jeden z największych (widownia liczy blisko 4.000 miejsc) i najlepiej wyposażonych teatrów operowych na świecie (w pełni zautomatyzowana wielka scena, kilkanaście sal prób, parkingi, wygodne garderoby, przestronne magazyny dekoracji i kostiumów).
Met to dzisiaj operowa fabryka, a jej pracownicy pieszczotliwie nazywani są armią. Teatr ma w swoim repertuarze kilkadziesiąt tytułów – od klasyki po dzieła współczesne. Gra blisko 300 monumentalnych spektakli w roku. Wszystko to wymaga precyzyjnej organizacji pracy, dlatego też repertuar oraz obsady planowane są z około pięcioletnim wyprzedzeniem.
Przedsięwzięcie „The Met: Live in HD” nawiązuje do bogatej, ponad 80-letniej tradycji słynnych transmisji radiowych spektakli tego teatru. Pomysłodawcą cyklu jest dyrektor generalny Met – Peter Gelb. 30 grudnia 2006 roku po raz pierwszy popłynął w eter obraz w jakości High Definition i dźwięk w formacie Dolby Digital Surround; pokazano Zaczarowany flet Mozarta. Spektakl obejrzało wtedy 30.000 widzów zgromadzonych w 150 salach na terenie USA. Sukces kasowy i frekwencyjny sprawił, że do projektu natychmiast przyłączyły się ośrodki z całego świata.
To cykl filmów dokumentalnych prezentujących najwspanialsze zabytki – malarstwa, rzeźby i architektury. Wśród prezentowanych artystów pojawią się najwybitniejsi przedstawiciele doby Renesansu, jak Rafael Santi czy Leonardo da Vinci, wśród budowli mediolański Teatro alla Scala i watykańska bazylika Świętego Piotra. Proponujemy widzom kina wspólne zwiedzanie Galerii Uffizi we Florencji, oglądanie piekielnych wizji Botticellego i poznawanie historii dzieł Caravaggia
To prezentacja kolekcji najwybitniejszych artystów malarstwa z najważniejszych muzeów na całym świecie. Na dużym ekranie, w znakomitej jakości obrazu HD są pokazane wystawy tematyczne, uchwycone w specjalny, dostosowany do warunków kinowych sposób. Arcydzieła malarstwa, rzeźby i grafiki będzie można oglądać na kinowym ekranie z różnych perspektyw, zaś wędrówce po salach galeryjnych i muzealnych towarzyszą historie dzieł, biografie artystów, wypowiedzi ekspertów analizujących styl i technikę obrazów.
Phil Grabsky – pomysłodawca i główny producent całego przedsięwzięcia – przy pomocy ciekawej narracji, a także dzięki wypowiedziom ekspertów, wizytom w pracowniach konserwatorskich i maksymalnym zbliżeniom ukazującym dzieła w detalach, umożliwia widzom całego świata zobaczenie tego, co jest niedostępne podczas tradycyjnej wizyty w galerii czy w muzeum. Cykl „Exhibition on Screen” przenosi na duży ekran bezcenne arcydzieła, do których dostęp jest często z różnych powodów ograniczony. Przedstawia również fakty z życia najważniejszych artystów malarzy świata.
Najnowsze produkcje koncertowe gwiazd muzyki popularnej oraz spektakularne występy legend rockowego panteonu.
